‘Soms ben ik zo klaar met het leven dat ik denk, ik stap in een vuilniszak, trek het koordje aan en zet mezelf aan de straat. Neem me maar mee, mooi geweest. Ik heb geprobeerd er iets van te maken maar het blijft zo’n repeterend net-niet verhaal.
Mijn leven is net zo kleurrijk als vijftig tinten beige, middelmatigheid troef. Een rijtjeshuis, te volle kasten en gedateerde spullen, gescheiden na vierentwintig jaar, ook al zo cliché, twee kinderen en een baan die je niet kiest maar waar je in rolt en een bankrekening met net te weinig spaargeld voor een echt spannend bestaan.’
‘Hoe maak je het koordje dan dicht, als je zelf in de vuilniszak zit? En je moet dan wel heel stil zitten anders nemen ze je niet mee.’
‘Hallo, ik heb geestelijke nood, kun je even luisteren?’
‘Ok, wat is er anders dan vorige week want toen had je geen geestelijke nood.’
‘Ik heb geen doel, geen passie in mijn leven, ’t is helemaal zoek, alles.’
‘Ga stofzuigen, doel: schone vloer, of ramen zemen, doel: fris uitzicht, of…’
‘Allemachtig, soms vraag ik me serieus af of je wel een echt mens bent, of je niet een alien bent die een mens probeert na te doen, en daarin dus overduidelijk faalt.’
‘Nou zeg, ik probeer je te helpen hoor.’
‘Ja maar wie zegt er nou ‘ga stofzuigen’ als je een existentiële crisis hebt.’
‘Nou afleiding helpt, het is niet moeilijk om te doen en ook nog bevredigend qua effect.’
‘Maar niet betekenisvol genoeg.’
‘Ga dan bij iemand anders stofzuigen.’
‘Nee het moet creatief zijn, poëtischer.’
‘En wat moet ik me daarbij voorstellen?’
‘Kweenie, schildpadden uit vissersnetten bevrijden ofzo.’
‘In de Noordzee zijn geen schildpadden.’
‘Of hondjes redden in Roemenië.’
‘Die staan stijf van de vlooien en de teken en…’
‘Of een documentaire maken.’
‘Dat kun je niet.’
‘Kan ik toch leren.’
‘Tuurlijk, vier avonden per week naar de filmacademie in Amsterdam, zes jaar lang à achtduizend euro per jaar, ben je net klaar voor je pensioen.’
‘Of gewoon wat flamboyanter en wat meer glamour ofzo…’
‘Een prinsessyndroom? Serieus? Daar ben je echt te oud voor en wat hebben die celebrities nog meer dan een mooi uiterlijk en een hoop poen? Ze hebben geen enkele bewegingsvrijheid. Jij hebt dat wel, op jou zit niemand te wachten. En wat een spannend leven betreft, tuurlijk ja, misschien had je een leuker vak moeten kiezen, en die man was ook niet de catch van het jaar, en je had misschien wat eerder op je lijn moeten gaan letten maar ja…’t is anders gelopen.
De taille komt nooit meer terug maar dat geeft niks, je kunt niks overdoen maar dat geeft niks, gewoon je verwachtingen bijstellen en er maar het beste van maken.
Wat sta je nou te hannesen met die vuilniszak?’
Terras Terreur
De verhalen
De vrouw komt op moeilijke hakken, samen met haar man, richting het kleine Franse terras waar wij ook zitten. Ze…
Lees meer
