Een kraakheldere date

‘Ik weet niet hoe het zit met de mannen in dit land maar nou heb ik in anderhalf jaar tijd bijna dertig dates gehad maar het werd niks met niemand, niet eens een tweede date. Snap jij dat nou?
Ik zie mezelf als een leuke, ontwikkelde vrouw, ondernemend, niet onaantrekkelijk ook.
Die mannen durven zich natuurlijk niet te binden of ze willen alleen seks, allemaal prima maar ga dan niet op een serieuze relatie-app.
En zo bang hoeven die mannen niet te zijn want ik ben niet moeilijk en accepteer je zoals je bent. Iedereen heeft wel een rugzakje, zeker op onze leeftijd. Ik heb natuurlijk wel een ondergrens van wat ik acceptabel vind maar ik ken vrouwen die een complete waslijst aan eisen hebben maar zo ben ik helemaal niet.
Ik vertel meteen tijdens de eerste date wat voor mij wel en niet werkt, dan weet je tenminste wat je aan elkaar hebt, toch? Waar ik bijvoorbeeld niet van hou, zijn tandpastarestjes of neusharen in de wastafel, of in het doucheputje. Ik vind het logisch dat je alles schoon achterlaat maar de ervaring leert dat dat niet zo is. In mijn vorige relatie moest ik mijn partner er constant aan helpen herinneren.
Het toilet is natuurlijk ook een ding, je haalt toch even een borstel door de pot na gebruik? Doet de bril omhoog voor het plassen en haal erna even een papiertje over de rand van de pot anders gaan de spetters tegen de onderkant van de bril zitten, logisch. Eigenlijk is zittend plassen natuurlijk beter voor iedereen maar goed ik ben flexibel.
Ook bij intimiteit hecht ik aan hygiëne. Vooraf even douchen, tanden poesten en tong schrapen en na de activiteit even jezelf afspoelen. Op bed leg ik een handdoek neer anders krijg je vlekken en die trekken dan weer in je onderlaken. Ik douche sowieso ’s ochtends en ’s avonds, dat voelt gewoon fijn.
Op mijn kleding ben ik ook precies, ik draag mijn kleding maximaal één dag, als het warm is en je bent wat zweterig soms maar een halve dag. En ik was alles netjes binnenstebuiten, dat is het behoud voor je spullen.
Misschien ben ik wat precies maar ik mag er ook zijn toch? Maar de meeste mannen zijn echt neanderthalers hoor. Pas zei eentje: “Heb je smetvrees ofzo?”
Ik zei waar slaat dat nou weer op want ik was pas bij de tandpasta en het doucheputje. Maar ik wist al hoe laat het was. En een andere man, en echt een nette hoor, om te zien, die zei doe je elke dag al je kleren in de was? Waar is dat goed voor? Wat gebeurt er nou helemaal met die kleren, je werkt toch niet in een mijn?
Dan weet je ook weer genoeg, dat vond ik wel jammer verder was het wel een leuke man. Maar ja, als je zo’n man de basisregels nog uit moet leggen, zit er domweg geen toekomst in.
Ik wil blijven geloven in de liefde maar het valt niet mee moet ik zeggen.
Een kennis van me was het daten zat. Ze heeft nu een hond, helemaal fantastisch vindt ze het, echte onvoorwaardelijke liefde. Dus nu ben ik aan het denken of ik ook een hond moet nemen. Zij heeft een grote labrador en die slaapt zelfs bij haar in bed, lekker warm zegt ze.
Ik zou zo’n dier wel een eigen mand geven want die blijft misschien niet op een handdoek liggen. Maar er bestaan ook soorten bestaan die niet verharen, las ik. En je doet gelijk wat aan je beweging en op het aanrecht komt hij niet. Eigenlijk een win-win. Alleen die warme drollen oppakken en in een zakje doen vind ik nog wel een ding maar daar kan ik van die dikke tuinhandschoenen voor kopen natuurlijk.
Maar ik ben er nog niet uit. Vind je een hond bij me passen? Ik hoor ook goede verhalen over de naaktkat maar die is geloof ik verboden, dat is jammer. Wat denk jij?

Terras Terreur

De verhalen
De vrouw komt op moeilijke hakken, samen met haar man, richting het kleine Franse terras waar wij ook zitten. Ze…
Lees meer

Een idylle

De verhalen
Ik word gebeld, het is Pleuni. Het telefoontje verbaast me want ze woont tegenwoordig ver weg, zo ver, dat bellen…
Lees meer

Marga de Waard

Op luchtige toon schrijf ik korte verhalen over universele onderwerpen als liefde, vergankelijkheid en het menselijk tekort. De verhalen zijn soms melancholisch, soms hilarisch, vaak herkenbaar maar altijd relativerend.