Het water aan de lippen

‘Welkom allemaal, iedereen een plekje gevonden? We zijn met een grote groep, zie ik.
We hebben één thema op deze ingelaste vergadering en dat betreft de vanmorgen ontstane wateroverlast in ons gebouw. Op de hele verdieping staat zo’n tien centimeter water en ‘het water stijgt. Als dat in dit tempo doorzet, schat ik dat het rond twee uur vanmiddag tot ons middel komt. Afhankelijk van je lengte en staand of zittend gemeten. We moeten nu met elkaar bepalen wat we kunnen doen want in de bestaande regelgeving heb ik geen concrete richtlijnen gevonden om met deze situatie om te gaan. Ik zie een hand: Jaap, ja…’
‘Is er een probleemanalyse gemaakt?’
‘Ten dele, maar die is niet waterdicht, ik licht dat even toe: wat we nu weten is dat de vermoedelijke oorzaak ligt in het damestoilet achter in de gang. Het schijnt dat daar een leiding is gesprongen, en die leiding zit in de muur. En door die muur stroomt het water de rest van de verdieping op.’
‘En wat zegt de technische dienst over de kwestie?’
‘Gerard is alleen, Jos heeft een pappadag. Vandaag kan hij geen ruimte maken in zijn agenda om dit probleem te onderzoeken. Heel misschien morgen maar vermoedelijk heeft hij overmorgen pas tijd. Zijn prioriteit ligt bij het schilderen van de plafonds.’
‘Helder, is het nog een probleem voor hem dat zijn ladder in het water staat?’
‘Goeie, ik check dat bij hem.’
‘Kunnen we niet gewoon zelf even kijken?’
’Ho, ho, het gaat om het damestoilet, dat is alleen voor vrouwen toegankelijk.’
’Marleen, dit is een noodsituatie. Ik moet zeggen dat ik het als storend ervaar dat ik natte voeten heb inmiddels.’
’Ja dat begrijp ik, maar voor we tot actie kunnen overgaan moeten we eerst vaststellen of de situatie urgent genoeg is om bestaande regels te herzien.’
‘Nou Marleen, dat mijn broekspijpen in het water hangen, wat dacht je zelf?’
‘Ik ervaar vijandigheid.’
‘Ja, gek hè, je zit gewoon in de ontkenning waar we nu staan met elkaar.’
‘Laten we wel respectvol en positief blijven.’
‘Ik heb weleens begrepen dat je de hoofdkraan moet afsluiten in dit soort gevallen.’
‘Gehoord? Dat klinkt niet heel solide John, dat moeten we dan eerst onderzoeken. Kan iemand die taak op zich nemen? En indien correct, zijn er tekeningen, wat zijn eventuele consequenties van het sluiten van de kraan, wie is bevoegd om de hoofdkraan dicht te draaien en aansluitend weer te openen? Kortom, wie is verantwoordelijk voor de hoofdkraan?’
‘Kunnen we niet gewoon een loodgieter bellen, ik heb hier een noodnummer, hij zit op een kwartietje rijden hier vandaan.’
‘Ik ben niet voor ad hoc beslissingen, voor je het weet sta je opeens voor onverwachte verrassingen.’
‘Precies, en hoe verhoudt een en ander zich tot de privacy, blijft die dan wel gewaarborgd?
‘Hoezo, Marleen, ligt je dagboek in de wc?’
‘Je gaat wel echt een grens over nu. Zonder beleid geen protocollen en geen acties, dat weet je. En daar wijken we nu niet vanaf, juist niet, want ‘noodsituatie’ is wel een heel makkelijk argument.’
‘Het water komt tot mijn knieën inmiddels, kunnen we een beetje voortmaken, het is koud.’
‘Ik hoor je, maar nogmaals: we nemen geen overhaaste beslissingen hier.’
‘Laten we een taskforce samenstellen.’
‘Ik heb al genoeg op mijn bordje, ik kan er echt niks meer bij hebben.’
‘Ok, Jaap, Marleen en Joep, jullie gaan ervoor? Heel mooi, dank jullie wel.’
‘Nu even het doel vaststellen met elkaar, Marleen wat denk jij?
‘Ik wil als eerste duidelijk stellen dat het damestoilet alleen door dames kan worden betreden.’
‘Ga je zelf het plafond verven dan? Gerard moet er toch ook in kunnen en de schoonmakers?’
‘Dat is anders, deze mensen zijn bekend.’
‘Dat vind ik geen sterk argument maar ik respecteer je mening.’
‘Is het doel niet dat het water verdwijnt?’
‘Ik zou voorlopig inzetten op ‘niet meer stijgen’, je kunt je doelen ook te hoog stellen natuurlijk.’
‘Ja, scherp, en wat kunnen we nu doen om die stijging tegen te gaan?’
‘De hoofdkraan dichtdraaien is al geopperd, dat wordt onderzocht, wanneer kunnen we daar resultaat van verwachten?’
‘Ik gok binnen drie werkdagen, ik zet er spoed achter.’
‘Fijn, een tweede idee is een loodgieter inschakelen maar dat stuitte op weerstand, nemen we het idee toch mee?’
‘Nee, ik stel voor eerst de analyse van de hoofdkraan af te wachten.’
‘Zullen we dan over drie dagen weer bij elkaar komen om de voortgang en eventuele acties te bepreken? In de tussentijd kan iedereen die dat wil thuiswerken natuurlijk. Mocht er behoefte zijn aan kaplaarzen dan kun je die aanschaffen en declareren.’
‘Oh da’s tof, heel fijn, is er een richtbedrag?’
‘Maximaal honderdvijftig euro zou ik zeggen. Nog andere vragen of opmerkingen?
Nee, mooi, nou dan sluit ik de vergadering nu, we zien elkaar over drie dagen.
Iedereen bedankt voor het constructieve meedenken en toitoitoi voor de taskforce!’

Terras Terreur

De verhalen
De vrouw komt op moeilijke hakken, samen met haar man, richting het kleine Franse terras waar wij ook zitten. Ze…
Lees meer

Een idylle

De verhalen
Ik word gebeld, het is Pleuni. Het telefoontje verbaast me want ze woont tegenwoordig ver weg, zo ver, dat bellen…
Lees meer

Marga de Waard

Op luchtige toon schrijf ik korte verhalen over universele onderwerpen als liefde, vergankelijkheid en het menselijk tekort. De verhalen zijn soms melancholisch, soms hilarisch, vaak herkenbaar maar altijd relativerend.