The seven year itch

‘Wat doe je toch schichtig, is er iets?’
Zie je wel, hij doet geïrriteerd, dacht ze, daar zul je het hebben. Ze kreeg al een brok in haar keel bij het idee alleen dat ze hem kwijt zou raken. Ze had nog nooit zoveel van iemand gehouden, met hem wilde ze oud worden. Ze waren bijna zeven jaar samen, dat was eng, want dan kon je de ‘seven year itch’ krijgen, dat had ze gelezen op internet. Een kennis kreeg het ook, na zeven jaar, plop, de stekker uit de relatie, zomaar uit het niets. En het was bijna zover, nog een paar weken, dan waren ze zeven jaar samen. Ze hield haar hart vast.
‘Wat is er dan, je kijkt zo moeilijk.’
En wat al even onheilspellend was, samen met haar vriendin had ze tarotkaarten gelegd en ze had
‘de Dood’ getrokken. Er stonden haar grote, persoonlijke veranderingen te wachten, zei Ankie, en niet per se positieve.
Ze had alvast zuiverende kaarsen in huis gezet om het onheil af te wenden. Ze moesten voor een positieve en spiritueel heldere atmosfeer zorgen. En ze had edelstenen gelegd onder hun bedkussens en voor een foto van hen samen in de woonkamer. Alle beetjes hielpen tenslotte. De steen om haar nek zou haar moeten kalmeren, maar ze voelde nog niks, er was alleen de spanning over een ongewisse toekomst. Ze zouden uit eten gaan om hun jubileum te vieren, maar als ze eraan dacht dat het misschien de laatste keer zou zijn, voelde ze de tranen al prikken.
‘Kun je die kaarsen misschien uitdoen, die hebben zo’n heftige lucht, je hebt zelf ook al tranende ogen zie ik.’
‘Ja, maar het zijn voorzorgsmaatregelen om te voorkomen dat we uit elkaar gaan.’
‘Wat, stinkkaarsen?’
‘Het zijn reinigende kaarsen voor een open bewustzijn en om verbinding te maken met het universum.’
‘Reinigende kaarsen… je krijgt kanker van kaarsen en waarom zouden we uit elkaar gaan, we zijn toch goed?’
‘Ja, nog wel…’
‘Hoezo, nog wel, moet ik iets weten?’
‘Nou, ik deed tarotkaarten met Ankie.’
‘Oh God, nee, niet Ankie, had ze haar puntmuts op?’
‘Ik trok de kaart de Dood.’
‘En?’
‘Dat betekent dat er een grote verandering aan zit te komen. En we zijn zeven jaar samen, dan krijg je de seven year itch. Ankie zei het ook al, linke soep.’
‘Weet je waar ik jeuk van krijg, van de Ankies in een legging die naar de maan huilen. Naar de Ankies van deze wereld kijkt geen vent om omdat ze zich op een bezemsteel verplaatsen.’
‘Ja, maar het kan toch? Schijnt bij veel stellen te gebeuren.’
‘Ja, maar niet bij ons, want we zijn namelijk acht jaar bij elkaar, geen zeven… april 2018, weet je nog?’
‘Echt? Op de wc-kalender staat 2019.’
‘Oh, da’s fout, moet ik nog eens veranderen.’
‘Dus ik zit in zak en as omdat jij dingen verkeerd opschrijft?’
‘Dat sowieso, maar wist Ankie dat niet van die acht jaar, die heeft toch voorspellende gaven?’
‘Oh ja, nou heeft Ankie het gedaan, je bent ook zo’n zak, waar maak ik me überhaupt druk om.’
‘Dat zeg ik.’
‘Stik erin, ik ga naar Ankie.’